Πού εμφανίζεται συνήθως η διάβρωση των σωλήνων στα κτίρια;

Τα συστήματα σωληνώσεων των κτιρίων λειτουργούν σαν τα αγγειακά δίκτυα των κατασκευών, υπεύθυνα για την παροχή νερού, την αποχέτευση λυμάτων, τη θέρμανση, την ψύξη και άλλες απαραίτητες υπηρεσίες. Ωστόσο, η διάβρωση παραμένει μια κύρια απειλή για αυτά τα συστήματα. Η κατανόηση του πού συμβαίνει συνήθως η διάβρωση είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη και την αποτελεσματική συντήρηση.
1. Αρμοί και Συνδέσεις
Τα πιο ευάλωτα σημεία σε οποιοδήποτε σύστημα σωληνώσεων είναι οι αρμοί και οι συνδέσεις. Είτε είναι συγκολλημένες, με σπείρωμα ή φλάντζες, αυτές οι περιοχές συχνά υφίστανται αλλαγές στη μεταλλική δομή κατά την εγκατάσταση, δημιουργώντας ζώνες συγκέντρωσης τάσεων. Επιπλέον, οι αρμοί τείνουν να συσσωρεύουν υγρασία και υπολείμματα, σχηματίζοντας τοπικά διαβρωτικά περιβάλλοντα. Όταν συνδέονται διαφορετικά μέταλλα, η γαλβανική διάβρωση γίνεται ιδιαίτερα προβληματική.
2. Αγκώνες και Μειωτήρες
Οι περιοχές όπου αλλάζει η κατεύθυνση της ροής —όπως οι αγκώνες, τα τριπλάρια και οι μειωτήρες— είναι σημεία υψηλού κινδύνου διάβρωσης. Το προστατευτικό στρώμα οξειδίου στο εσωτερικό των σωλήνων μπορεί να καταστραφεί από την αναταραχή και την πρόσκρουση της ροής σε αυτά τα σημεία. Οι διακυμάνσεις της ταχύτητας δημιουργούν επίσης διακυμάνσεις πίεσης που επιταχύνουν τις διαδικασίες διάβρωσης. Σε συστήματα ζεστού νερού, η θερμική τάση στους αγκώνες μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση από κόπωση με την πάροδο του χρόνου.
3. Χαμηλά Σημεία και Περιοχές Καθίζησης
Ο πυθμένας των οριζόντια τοποθετημένων σωλήνων συχνά συσσωρεύει ιζήματα — άμμο, σωματίδια σκουριάς και άλλα υπολείμματα που μεταφέρονται από το νερό που ρέει. Αυτές οι εναποθέσεις όχι μόνο περιορίζουν τη ροή, αλλά δημιουργούν και διαφορικά κύτταρα αερισμού κάτω από αυτές. Αυτό οδηγεί σε τοπική, συχνά σοβαρή διάβρωση που μπορεί να οδηγήσει σε διαρροές με μορφή καρφίτσας και αστοχία του σωλήνα.
4. Διεισδύσεις Τοίχων και Δαπέδων
Όπου οι σωλήνες διέρχονται από τοίχους ή δάπεδα, οι περιβαλλοντικές διαφορές και οι μηχανικές τάσεις δημιουργούν κινδύνους διάβρωσης. Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών περιβαλλόντων μπορεί να προκαλέσουν συσσώρευση συμπύκνωσης, ενώ η διαστολή και συστολή μπορεί να καταστρέψει προστατευτικές επιστρώσεις μέσω τριβής με τα δομικά υλικά.
5. Εξωτερικές Επιφάνειες Υπόγειων Σωλήνων
Για τους υπόγειους σωλήνες, η εξωτερική διάβρωση συχνά υπερβαίνει σε σοβαρότητα την εσωτερική διάβρωση. Η υγρασία του εδάφους, τα άλατα, οι διακυμάνσεις του pH και η μικροβιακή δραστηριότητα επιτίθενται στις εξωτερικές επιφάνειες των σωλήνων. Οι περιοχές με χαμηλή ειδική αντίσταση του εδάφους παρουσιάζουν ιδιαίτερα ενεργή ηλεκτροχημική διάβρωση. Τα παρασιτικά ρεύματα από μετρό, ηλεκτρικά συστήματα ή άλλες πηγές μπορούν να επιταχύνουν δραματικά αυτή τη διαδικασία.
6. Περιοχές Συσσώρευσης Συμπύκνωσης
Σε συστήματα κλιματισμού και γραμμές κρύου νερού, οι επιφάνειες κάτω από το σημείο δρόσου της ατμόσφαιρας αναπτύσσουν συμπύκνωση. Όταν αυτή η υγρασία δεν μπορεί να αποστραγγιστεί σωστά, βρέχει συνεχώς τις εξωτερικές επιφάνειες των σωλήνων, υποβαθμίζοντας τις προστατευτικές επιστρώσεις και προάγοντας τη διάβρωση. Αυτές οι περιοχές —συχνά μέσα σε οροφές ή τοίχους— μπορεί να περάσουν απαρατήρητες μέχρι να προκληθεί σημαντική ζημιά.
7. Κοντά σε Εξοπλισμό Επεξεργασίας Νερού
Οι σωλήνες που γειτνιάζουν με αποσκληρυντές νερού, λέβητες, πύργους ψύξης και συστήματα χημικής επεξεργασίας αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους διάβρωσης λόγω αλλοιωμένης χημείας του νερού. Οι αλλαγές στο pH, το διαλυμένο οξυγόνο ή την περιεκτικότητα σε μέταλλα μπορούν να επηρεάσουν δραματικά τους ρυθμούς διάβρωσης. Το μαλακωμένο νερό, ενώ μειώνει την επικάθιση αλάτων, μπορεί στην πραγματικότητα να γίνει πιο διαβρωτικό για ορισμένα υλικά.
8. Περιοχές Μηχανικής Βλάβης
Γρατζουνιές, βαθουλώματα, χαρακιές και ελαττώματα συγκόλλησης που υπέστησαν κατά την εγκατάσταση ή τη λειτουργία δημιουργούν ιδανικές θέσεις έναρξης διάβρωσης. Αυτές οι περιοχές στερούνται προστατευτικών στρωμάτων οξειδίου, συχνά υφίστανται συγκέντρωση τάσεων και μπορεί να παγιδεύουν διαβρωτικούς παράγοντες στην μεταλλική επιφάνεια.